Rienzi, the Last of the Roman Tribunes

«ریینزی، آخرین تریبون روم» رمانی تاریخی از ادوارد بولور-لیتون است که نخستین‌بار در ۱۸۳۵ منتشر شد و نویسنده آن را به آلساندرو مانتزونی تقدیم کرده است. کتاب بر زندگی کولا دی ریینزی تکیه دارد، مردی از مردم رم در سدهٔ چهاردهم که با شور خطابه و آرمان‌خواهی توانست شهر را از چنگ اشراف خودکامه درآورد و سودای احیای شکوه روم باستان را داشت. در سرلوحهٔ کتاب شعر لرد بایرن و عبارتی از گیبون آمده‌اند که از دوستی ریینزی با پترارک و امید به ایتالیایی یکپارچه سخن می‌گویند.

بولور-لیتون از تاریخ‌نگاری و پژوهش ایتالیایی بهره می‌گیرد و درام شخصی را با کشمکش‌های سیاسی روم درهم می‌آمیزد: نبرد خاندان‌های اشرافی، اشتیاق مردم، و دسیسه‌های درون و بیرون شهر. اوج کتاب روند قدرت‌گرفتن و فروپاشی قهرمان است و پرسش‌هایی دربارهٔ آزادی و رهبری مردمی را پیش می‌کشد.

رمان برای دوستداران رمان تاریخی ویکتوریایی و ایتالیای سده‌های میانه خواندنی است.