Solitude

«تنهایی» اثر یوهان گئورگ تسیمرمان (Johann Georg Zimmermann)، پزشک و فیلسوف سوئیسی سدهٔ هجدهم، یکی از پرخواننده‌ترین رساله‌ها در اروپای عصر روشنگری بود. این چاپ ترجمهٔ انگلیسی کتاب است که در سال ۱۸۴۰ در نیویورک منتشر شد و شرح زندگی نویسنده را نیز در بر دارد.

کتاب در دو بخش است. بخش نخست اثر تنهایی بر ذهن و دل، سودهای کناره‌گیری، تنهایی در تبعید و در پیری و بستر مرگ را بررسی می‌کند. بخش دوم به انگیزه‌های گوشه‌گیری، زیان‌های آن، اثرش بر تخیل، بر ذهن اندوهگین و بر هوس‌ها و خطر بیکارگی در تنهایی می‌پردازد. نویسنده در پیشگفتار تأکید می‌کند که آدم‌گریزی افراطی نیست؛ انسان را برای معاشرت آفریده می‌داند و تنها آن آرامشی را می‌ستاید که اندیشه را پرورش می‌دهد.

این رساله برای خوانندگان علاقه‌مند به فلسفهٔ اخلاق، تاریخ اندیشه و مضمون همیشگی تنهایی خواندنی است. سبک آن اندرزگونه و زبان ترجمه کهن است، اما پرسش اصلی‌اش همچنان زنده است: تنهایی کی آرامش می‌دهد و کی آزار.