Walden, and On the Duty of Civil Disobedience

«والدن» (۱۸۵۴) گزارش هنری دیوید ثورو از دو سال و دو ماه زندگی در کلبه‌ای است که خودش در جنگل، کنار برکهٔ والدن در نزدیکی شهر کنکورد ماساچوست، ساخت. هدفش گریز از جامعه نبود — شهر چندان دور نبود و او گاه‌به‌گاه به آن سر می‌زد — بلکه آزمایشی بود: ببیند اگر زندگی را به ضروریاتش فروبکاهد، چه می‌ماند و چه چیزی واقعاً ارزش زیستن دارد.

فصل‌های کتاب، از «اقتصاد» تا «بهار»، میان گزارش دقیق و تأمل فلسفی در رفت‌وآمدند: هزینهٔ ساخت کلبه تا آخرین سنت، کشت لوبیا، کتاب‌خوانی، صداهای جنگل، تنهایی، همسایگان جانوری، یخ بستن برکه در زمستان و بیداری طبیعت در بهار. ثورو در این میان سبک زندگی همشهریانش را نقد می‌کند: به گمان او بیشتر آدم‌ها زندگی را در «درماندگی خاموش» می‌گذرانند و برای چیزهایی جان می‌کنند که به آن نیازی ندارند.

این نسخه جستار «دربارهٔ وظیفهٔ نافرمانی مدنی» را هم در بر دارد؛ نوشته‌ای که از شبی می‌آید که ثورو به‌خاطر نپرداختن مالیات، در اعتراض به برده‌داری و جنگ آمریکا با مکزیک، در زندان گذراند. آن جستار بعدها بر تولستوی، گاندی و جنبش حقوق مدنی آمریکا اثر مستقیم گذاشت. کتاب برای دوستداران طبیعت، ساده‌زیستی، فلسفهٔ زندگی و ادبیات آمریکا خواندنی است.