Poems of Nature

هنری دیوید ثورو را بیشتر با «والدن» و «نافرمانی مدنی» می‌شناسند، اما او در جوانی شعر هم می‌سرود و بسیاری از شعرهایش نخست در مجلهٔ «دایال»، نشریهٔ حلقهٔ امرسون، یا لابه‌لای دو کتابی که در زندگی‌اش منتشر شد — «یک هفته در رودهای کنکورد و مریمک» و «والدن» — به چاپ رسید.

این گزیده را هنری اس. سالت و فرانک بی. سانبورن در ۱۸۹۵ فراهم کردند و پنجاه شعر را، که حدود دوسوم شعرهای بازمانده از ثوروست، در آن گرد آوردند. عنوان‌ها خود گویای حال‌وهوای کتاب‌اند: «مه»، «دود»، «غبار»، «ماه»، «باران تابستان»، «برف‌آب»، «کوه‌ها»، «کلاغ»، «بندهایی که در والدن سروده شد»، و نیز شعرهایی دربارهٔ دوستی، فقر، وجدان و استقلال.

شعر ثورو بیشتر کوتاه، فشرده و گاه ناهموار است و نقدنویسان، و حتی خود او، نثرش را برتر می‌دانستند؛ اما همان نگاه دقیق به طبیعت و همان روح سرکش و ساده‌زیست «والدن» اینجا در قالب شعر دیده می‌شود. مقدمهٔ ویراستاران سرگذشت این شعرها را بازمی‌گوید. برای دوستداران ثورو و ادبیات ترنسندنتالیستی آمریکا خواندنی است.