Ethics

«اخلاق» مهم‌ترین اثر باروخ اسپینوزا، فیلسوف هلندی قرن هفدهم، است و به شیوه‌ای بی‌سابقه نوشته شده: همچون «اصول» اقلیدس، با تعریف‌ها، اصل‌های موضوعه، قضیه‌ها و برهان‌ها. کتاب پنج بخش دارد: دربارهٔ خدا؛ دربارهٔ ماهیت و منشأ ذهن؛ دربارهٔ منشأ و ماهیت عواطف؛ دربارهٔ بندگی انسان یا نیروی عواطف؛ و دربارهٔ قدرت عقل یا آزادی انسان.

نتیجهٔ محوری بخش نخست این است که تنها یک جوهر وجود دارد که اسپینوزا آن را «خدا یا طبیعت» می‌نامد؛ چیزی بیرون از جهان نیست که آن را از بیرون اداره کند و همه‌چیز از ضرورت طبیعت آن جوهر پیش می‌رود. بخش‌های میانی تحلیلی دقیق از عواطف انسانی — شادی، اندوه، میل، ترس و امید — به دست می‌دهند و بخش پایانی راهی برای رهایی از بندگی عواطف از طریق شناخت عقلانی پیشنهاد می‌کند.

این دیدگاه‌ها اسپینوزا را در زمان خود به بدعت و الحاد متهم کرد و کتاب تنها پس از مرگ او، در ۱۶۷۷ و در مجموعهٔ «آثار پس از مرگ»، منتشر شد. این نسخه ترجمهٔ انگلیسی آر. اچ. ام. الویس است. «اخلاق» بر گوته، هگل، نیچه و اینشتین اثر گذاشت و هنوز یکی از بنیادی‌ترین و دشوارترین متن‌های فلسفهٔ مدرن است.