Ten Days' Tour through the Isle of Anglesea, December, 1802

«ده روز گشت در جزیرهٔ انگلسی، دسامبر ۱۸۰۲» سفرنامهٔ دست‌نویس کشیش جان اسکینر، کشیش کامرتون در سامرست، است که سال‌ها بعد در ۱۹۰۸ به‌صورت پیوست مجلهٔ «آرکئولوجیا کامبرنسیس» منتشر شد. متن را از روی دست‌نوشتهٔ موزهٔ بریتانیا رونویسی کرده‌اند و املا، نشانه‌گذاری و حروف بزرگ به همان شکل اصلی ماندهاند.

اسکینر در زمستان آن سال ده روز در جزیرهٔ انگلسی (ینیس مون) در شمال ولز گشت زد و آنچه را دید ثبت کرد: سنگ‌های بزرگ و گورهای پیش از تاریخ، قلعه‌ها و ویرانه‌ها، کلیساهای قدیمی، و ساختمان‌ها و رسوم محلی. او به‌عنوان باستان‌شناس آماتور چیزهای مهم را مرتب توصیف می‌کند و گاه دربارهٔ آنها نظریه می‌دهد.

اسکینر طراحی و آبرنگ هم می‌کرد و نوشته‌هایش با نگاه یک مسافر کنجکاو و کمی کاوشگر همراه است. این سفرنامه برای علاقه‌مندان به تاریخ ولز، باستان‌شناسی بریتانیا و ادبیات سفرنامه‌ای اوایل قرن نوزدهم سندی ارزشمند است و نشان می‌دهد پیش از آنکه علم باستان‌شناسی شکل بگیرد، یادگارهای کهن با چه چشمی نگریسته می‌شدند.