The Book of Tea

«کتاب چای» (۱۹۰۶) اثر اوکاکورا کاکوزو، اندیشمند و منتقد هنری ژاپنی، است که آن را به زبان انگلیسی و برای خوانندگان غربی نوشت. اوکاکورا در دورانی می‌نوشت که ژاپن با شتاب غربی می‌شد و غرب فرهنگ شرق را عجیب و ناآشنا می‌دید؛ او با این کتاب کوچک می‌کوشد نشان دهد که پشت آیینی ساده مانند دم‌کردن و نوشیدن چای، جهان‌بینی کاملی نهفته است.

کتاب با این جمله آغاز می‌شود که چای نخست دارو بود و سپس نوشیدنی شد، در چین قرن هشتم به قلمرو شعر راه یافت و در ژاپن قرن پانزدهم به آیینی زیبایی‌شناختی بدل گشت. هفت فصل کتاب به «جام انسانیت»، مکتب‌های چای در تاریخ چین، پیوند چای با دائو و ذن، معماری ساده و ناتمام اتاق چای، شیوهٔ درک هنر، گل‌آرایی و سرانجام استادان چای، از جمله سن‌نو ریکیو، می‌پردازند.

ارزش‌های محوری کتاب، یعنی سادگی، ناتمامی، فروتنی و یافتن زیبایی در امور روزمره، هنوز تازه‌اند. نثر انگلیسی اوکاکورا شاعرانه و موجز است و کتاب از ۱۹۰۶ تا امروز پیوسته خوانده می‌شود. برای علاقه‌مندان فرهنگ ژاپن، زیبایی‌شناسی شرقی و ذن، متنی دلنشین و کوتاه است.