The Crown of Wild Olive

راسکین کار خود را با نقد هنر آغاز کرد و به نقد اقتصاد و جامعهٔ صنعتی رسید. «تاج زیتون وحشی» سه سخنرانی اوست دربارهٔ کار، تجارت و جنگ، که در دههٔ ۱۸۶۰ برای مخاطبانی گوناگون — از کارگران تا افسران دانشکدهٔ نظامی — ایراد شد. عنوان از جایزهٔ بازی‌های المپیک یونان باستان می‌آید: تاجی از برگ زیتون، نه از طلا؛ نماد پاداشی که ارزشش در افتخار است نه در پول.

استدلال محوری او این است که کیفیت زندگی و هنر یک جامعه از کیفیت زندگی کسانی می‌آید که کارش را انجام می‌دهند؛ نمی‌شود هنر زیبا خواست و کارگر را له کرد. در سخنرانی «تجارت»، که برای بازرگانان شهر برادفورد دربارهٔ طرح ساختمان بورس تازه‌شان ایراد شد، راسکین به‌جای پیشنهاد سبک معماری، از آن‌ها می‌پرسد واقعاً چه چیزی را می‌پرستند.

این نسخهٔ آمریکایی چند اثر دیگر راسکین را هم کنار آن آورده است: «مونرا پولوریس»، رساله‌ای در اقتصاد سیاسی دربارهٔ ثروت، پول و تجارت؛ جستار «پیش‌رافائلی‌گری» در دفاع از نقاشان جوان انگلیسی؛ و «آراترا پنتلیسی»، درس‌گفتارهای او در آکسفورد دربارهٔ اصول پیکرتراشی یونانی با تصویرهای فراوان. این مجموعه تصویری کامل از راسکینِ منتقد هنر و راسکینِ مصلح اجتماعی به دست می‌دهد؛ همان راسکینی که تولستوی و گاندی را به فکر واداشت.