The Crown of Wild Olive

راسکین به‌عنوان منتقد هنر شروع کرد و به نقد اقتصاد رسید. استدلال محوری‌اش این است که کیفیت هنر یک جامعه، از کیفیت زندگی کسانی می‌آید که آن را می‌سازند؛ نمی‌شود هنر زیبا خواست و کارگر را له کرد.

این مجموعه سخنرانی‌های او دربارهٔ کار و جنگ را با جستارهای هنری‌اش کنار هم می‌گذارد، از جمله «عناصر طراحی» که هنوز راهنمای عملی خوبی است. گاندی می‌گفت خواندن راسکین زندگی‌اش را یک‌شبه عوض کرد.