The Two Paths

«دو راه» مجموعهٔ پنج خطابهٔ جان راسکین، منتقد بزرگ هنر و جامعهٔ ویکتوریایی، است که در سال‌های ۱۸۵۸ و ۱۸۵۹ در شهرهای مختلف انگلستان ایراد شد. راسکین در پیشگفتار می‌گوید این گفتارها هرچند در زمان‌های متفاوت خوانده شده‌اند، در موضوع به هم پیوسته‌اند و می‌خواهند چند اصل ساده از هنر را برای دانشجوی عادی روشن کنند.

اصل اصلی او این است که هر طراحی شریف به نقاشی و پیکرتراشی از «صورت‌های ارگانیک» یعنی گیاه و جانور و انسان وابسته است. بر همین پایه دربارهٔ آسیب هنر قراردادی بر ملت‌ها، یگانگی هنرها، رابطهٔ تولید صنعتی با طراحی، نقش تخیل در معماری و در پایان کار آهن در طبیعت، هنر و سیاست سخن می‌گوید.

کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ هنر، نقد اجتماعی و اندیشهٔ سدهٔ نوزدهم جذاب است. لحن راسکین پرشور و گاه جدلی است و پیوند اخلاق با زیبایی‌شناسی را در متن دوران صنعتی‌شدن نشان می‌دهد.