Lectures on Architecture and Painting

جان راسکین در نوامبر ۱۸۵۳ چهار سخنرانی در ادینبرو ایراد کرد که سال بعد با طرح‌هایی از خود او منتشر شد. این کتاب کوتاه‌ترین و روشن‌ترین بیان دیدگاه‌هایی است که راسکین پیش‌تر در «هفت چراغ معماری» و «سنگ‌های ونیز» پرورده بود.

دو سخنرانی نخست دربارهٔ معماری است. راسکین با نمونه‌هایی از پنجره‌ها، برج‌ها و مناره‌های قرون وسطایی استدلال می‌کند که معماری گوتیک، که آزادانه از طبیعت الهام می‌گیرد، زنده‌تر و صادق‌تر از سبک کلاسیک و نوکلاسیکی است که خانه‌ها و بناهای ادینبروی آن روز را یکنواخت کرده بود؛ و با طنزی گزنده نشان می‌دهد که «بهبود» برگ و سرِ ببر بر پایهٔ اصول یونانی چه از آن‌ها باقی می‌گذارد.

سخنرانی سوم به ترنر و آثارش می‌پردازد، نقاشی که راسکین بزرگ‌ترین منظره‌نگار همهٔ دوران‌ها می‌دانست، و سخنرانی چهارم دفاعی است از نقاشان پیشارافائلی، که در آن سال‌ها آماج حملهٔ منتقدان بودند. افزوده‌های راسکین به سخنرانی‌ها نیز در کتاب آمده است. برای علاقه‌مندان تاریخ معماری، نقد هنری قرن نوزدهم و احیای گوتیک در بریتانیا، ورودی خوب به اندیشهٔ راسکین است.