The Kashf al-Mahjúb: The Oldest Persian Treatise on Súfiism

«کشف‌المحجوب» اثر ابوالحسن علی بن عثمان جلابی هجویری غزنوی (درگذشتهٔ حدود ۴۶۵ قمری) کهن‌ترین رسالهٔ بازمانده به زبان فارسی در شرح آموزه‌ها و تاریخ تصوف است. هجویری که زادهٔ غزنین بود و سال‌های آخر عمر را در لاهور گذراند، کتاب را برای یکی از شاگردان و ارادتمندان خود نوشت تا پرده از «حجاب‌ها» بردارد و راه سلوک را روشن کند.

این چاپ ترجمهٔ انگلیسی رینولد الین نیکلسون، استاد زبان فارسی دانشگاه کمبریج و از بزرگ‌ترین خاورشناسان تصوف‌پژوه است که در سال ۱۹۱۱ در مجموعهٔ یادبود ای. جی. دبلیو. گیب (جلد هفدهم) در لیدن و لندن منتشر شد. ترجمه از روی چاپ لاهور و با مقابلهٔ دست‌نوشته‌های کتابخانهٔ دفتر هند و موزهٔ بریتانیا انجام شده، پانوشت‌های فراوان دارد و فهرست تصحیحات و افزوده‌های ویراستار نیز بدان پیوست است.

کتاب در حدود موضوعاتی مثل معنای تصوف و فقر، سرگذشت بزرگان صوفیه، فرقه‌ها و مکتب‌های آنان، و آداب سلوک و معرفت به سخن می‌پردازد. برای کسانی که به عرفان اسلامی، تاریخ ادبیات فارسی و تصوف در شبه‌قارهٔ هند علاقه دارند، هم منبع و هم درآمدی ارزشمند است.