The Last Rose of Summer

«آخرین گل سرخ تابستان» (The Last Rose of Summer) داستانی بلند از روپرت هیوز است که در اکتبر ۱۹۱۴ در نیویورک و لندن منتشر شد. هیوز نویسنده‌ای پرکار بود و پیش از آن «مردم چه خواهند گفت؟» را نوشته بود.

داستان با صحنه‌ای در خانهٔ قدیمی خانم شیلابر آغاز می‌شود که اتاق ناهارخوری‌اش را برای مهمانی، عروسی یا مراسم تدفین به سالن بدل می‌کند. در همین فضا، دبورا، زنی که جوانی‌اش به سر می‌رسد، در آستانهٔ دگرگونی در زندگی و عشق قرار می‌گیرد.

لحن کتاب لطیف و اندکی طنزآمیز است و دربارهٔ گذر زمان، تنهایی و امید به عشق می‌نویسد. دوستداران ادبیات عاطفی آمریکای اوایل سدهٔ بیستم از آن لذت می‌برند.