The People of the Crater

«مردم دهانهٔ آتشفشان» رمانی کوتاه از آندره نورتن است که با نام مستعار «اندرو نورث» در شمارهٔ نخست مجلهٔ «فانتزی بوک» در ۱۹۴۷ چاپ شد. داستان شش ماه و سه روز پس از امضای «صلح شانگهای» و پایان جنگ بزرگ ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ آغاز می‌شود و مردی جوان را می‌بینیم که با لباس کهنه روی نیمکتی در پارکی در نیویورک نشسته است.

نورتن او را، از طریق مسیری که در داستان بازگو می‌شود، به دنیایی پنهان در دل دهانه‌ای عظیم می‌برد. در آنجا قهرمان، گارین، باید سه کار را بر اساس پیشگویی «کهن‌ها» انجام دهد: تخت سیاه را به خاک بسپارد، «سیاهان» را شکست دهد و «دختر» را از غارهای تاریکی بیرون بیاورد. ترکیب فانتزی و علمی‌تخیلی پس از جنگ در این اثر دیده می‌شود.

این اثر آغاز راه نورتن در فضای علمی‌تخیلی بود و برای دوستداران ادبیات پالپ، داستان‌های دنیای گم‌شده و خوانندگان آثار او مناسب است.