The Sea Lions; Or, The Lost Sealers

جیمز فنیمور کوپر، نویسندهٔ «آخرین موهیکان»، در «شیرهای دریایی؛ یا شکارچیان گم‌شده» (۱۸۴۹) از قصه‌های دریایی‌اش به قطب جنوب می‌رود. داستان دربارهٔ سفر کشتی‌های شکار فُک است که در جست‌وجوی پوست و روغن تا نزدیکی یخ‌های جنوبی پیش می‌روند. متن پر از موقعیت‌های جغرافیایی با درجه و دقیقه است، چنان‌که رونویس‌کنندهٔ نسخهٔ الکترونیکی در یادداشتی دربارهٔ این علامت‌ها توضیح داده است.

در این رمان دریانوردی، آب‌وهوا و تنهایی در سرمای شدید نقش بزرگی دارند. کوپر با دانش خود از کشتی‌رانی و با جزئیات دقیق، رابطهٔ آدم‌ها را با طبیعت خشن و ایمان و خطر روایت می‌کند و همین رمان را از ماجراهای ساده فراتر می‌برد.

کتاب نمونه‌ای از رمان‌های دیرهنگام اوست و خوانندهٔ علاقه‌مند به دریانوردی، اکتشافات قطبی و ادبیات ماجرایی آمریکا را خوشنود می‌کند. سبک نوشتن آن مثل دیگر آثار سدهٔ نوزدهم کند و پرجزئیات است.