The Story of the Treasure Seekers

«داستان گنج‌جویان» (۱۸۹۹) نخستین کتاب ای. نسبیت دربارهٔ خانوادهٔ بستیبل و نخستین موفقیت بزرگ او در ادبیات کودک است. مادر بچه‌ها درگذشته، کار پدرشان رو به ورشکستگی است و خانه دیگر روزهای خوب گذشته را به خود نمی‌بیند. شش خواهر و برادر، دورا، اسوالد، دیکی، آلیس، نوئل و اچ. او.، تصمیم می‌گیرند خودشان «ثروت خاندان بستیبل را بازگردانند».

هر فصل یکی از نقشه‌های آن‌ها را روایت می‌کند: کندن باغ برای یافتن گنج، کارآگاه شدن، فروختن شعر به روزنامه‌ها، انتشار روزنامهٔ خودشان، تلاش برای راهزنی، دیدار با «شاهزاده‌ای» کوچک، فروش شرابی ارزان و جست‌وجوی گنج با چوب‌دستی آب‌یابی. نقشه‌ها تقریباً همیشه به نتیجه‌ای برعکس انتظار می‌رسند، اما در این میان بچه‌ها با آدم‌های مهربان و عجیبی آشنا می‌شوند.

جذاب‌ترین ویژگی کتاب راوی آن است. راوی ادعا می‌کند نمی‌خواهد بگوید کدام‌یک از بچه‌هاست، اما خیلی زود معلوم می‌شود اسوالد است که مدام خودش را می‌ستاید و حتی از فروتنی خودش تعریف می‌کند. این شوخی پیوسته، همراه با نگاه کودکانه به دنیای بزرگ‌ترها، کتاب را برای بزرگسالان هم خنده‌دار می‌کند.

نسبیت با این کتاب شیوه‌ای تازه در ادبیات کودک بنیاد گذاشت: کودکانی واقعی، شیطان و خطاپذیر، به‌جای قهرمانان بی‌عیب داستان‌های پندآموز دوران ویکتوریا. این کتاب برای کودکان و نوجوانان و دوستداران ادبیات کلاسیک کودک خواندنی است.