The Young Duke

«دوک جوان» (۱۸۳۱) از نخستین رمان‌های بنجامین دیزرائیلی است، از گونهٔ «رمان‌های قاشق نقره‌ای» (silver fork) که زندگی پرزرق‌وبرق اشراف لندن را به تصویر می‌کشیدند. دیزرائیلی آن را در جوانی و برای فراهم کردن هزینهٔ سفر بزرگش به شرق نوشت.

جورج آگوستوس فردریک، دوک سنت جیمز، یتیمی است که در بیست‌ویک‌سالگی وارث یکی از بزرگ‌ترین ثروت‌های انگلستان می‌شود. او با شور جوانی به مهمانی، قمار، اسب‌دوانی، خرج‌های افسانه‌ای و دلدادگی‌های پیاپی روی می‌آورد و در محافل اشرافی لندن ستاره‌ای درخشان می‌شود.

اما این زندگی سطحی بهایی دارد. در برابر دوک، می دیکر، دختر خانواده‌ای کاتولیک و آرام، قرار دارد که ارزش‌هایی دیگر را باور دارد؛ و رمان سفر دوک را از خودپسندی به شناخت مسئولیت دنبال می‌کند. راوی بارها با لحنی شوخ و خودمانی به میان داستان می‌آید.

رمانی طنزآمیز و پر از توصیف‌های تجملی که هم هجو جامعهٔ اشرافی است و هم بازتاب شیفتگی خود نویسندهٔ جوان به آن؛ برای علاقه‌مندان ادبیات اجتماعی انگلستان در آستانهٔ دوران ویکتوریا.