Urania

«اورانیا» رمانی علمی‌تخیلی و فلسفی از کامیل فلاماریون، ستاره‌شناس برجستهٔ فرانسوی (۱۸۴۲–۱۹۲۵) است که در ۱۸۸۹ به فرانسوی منتشر شد؛ نسخهٔ این فایل ترجمهٔ انگلیسی آگوستا رایس استتسون با تصویرهای دو بیلر، میرباخ و گامبار است. نویسنده کوشیده است علم و شعر را به هم بیامیزد و دربارهٔ جایگاه انسان در جهان بیندیشد.

کتاب سه بخش دارد. در بخش نخست، «الهه آسمانی»، راوی از رؤیای جوانی و از آشنایی خود با اورانیا، الههٔ ستاره‌شناسی، می‌گوید و از موجودات ناشناخته، تنوع بی‌پایان هستی، ابدیت و نور گذشته سخن می‌رود. بخش دوم «جورج اسپرو» نام دارد و زندگی، عشق و پرسش‌های وجودی شخصیتی را دنبال می‌کند. بخش سوم، «آسمان و زمین»، به پدیده‌هایی مانند تله‌پاتی، سفر روحانی در فضا، سیارهٔ مریخ و جست‌وجوی حقیقت از راه علم می‌پردازد.

«اورانیا» داستانی ماجراجویانه به معنای معمول نیست و بیشتر رمان اندیشه است؛ برای خوانندهٔ علاقه‌مند به تاریخ ادبیات علمی‌تخیلی، به نجوم عامه‌پسند قرن نوزدهم و به بحث‌های آن دوران دربارهٔ حیات در دیگر سیارات جالب است. نثر ترجمه رسمی و آراسته است.