A Miscellany of Men

«مردی که فکر می‌کرد خیلی زرنگ است»، «مرد سفیدپوش»، «مرد دیوانه»، «معلم»... هر قطعه با پرتره‌ای شروع می‌شود و به نقدی اجتماعی می‌رسد.

بهترینشان شاید «مردی که خیلی زود آمد» باشد، دربارهٔ کسی که حرف درست را در زمان نادرست می‌زند.

چسترتون در این سال‌ها به سمت «توزیع‌گرایی» می‌رفت — نه سرمایه‌داری و نه سوسیالیسم، بلکه پخش شدن مالکیت — و رد آن ایده در همین جستارها دیده می‌شود.