Bagh O Bahar, or Tales of the Four Darweshes

«باغ و بهار» یا «قصهٔ چهار درویش» از میر امّن دهلوی از کلاسیک‌های نثر اردو است. این کتاب بازنویسی آزاد قصهٔ چهار درویش (که در فارسی به امیر خسرو نسبت داده می‌شود) به زبان محاورهٔ دهلی است و در آغاز قرن نوزدهم، با پشتیبانی کالج فورت ویلیام در کلکته، نوشته شد.

داستان چارچوبی دارد: چهار درویش بیگانه نزد پادشاهی می‌رسند و هر یک سرگذشت شگفت خود را، با عاشقی، سفر، بازرگانی و جوانمردی، می‌گوید. قصه‌ها تودرتو و پر از رمز و تعلیق‌اند و فرهنگ شمال شبه‌قاره را نشان می‌دهند.

ترجمهٔ انگلیسی حاضر از دانکن فوربس، استاد زبان‌های شرقی در کینگز کالج لندن، است و او در مقدمه می‌گوید کتاب برای آشنایی با زبان محاوره‌ای و اصطلاحات هندوستانی (اردو) نیز بسیار مفید است. اگر به قصه‌های ایرانی-هندی و ادبیات کهن اردو علاقه دارید، این اثر خواندنی است.