Damon and Delia

«دیمون و دلیا» (۱۷۸۴) از نخستین آثار ویلیام گادوین است؛ همان متفکر و رمان‌نویس انگلیسی که بعدها با «پژوهشی دربارهٔ عدالت سیاسی» و رمان «کالب ویلیامز» نامش بر سر زبان‌ها افتاد. این قصه را او در جوانی نوشت و ناشرش تی. هوکام بود، صاحب کتابخانهٔ امانی مشهوری در خیابان نیوباند لندن.

داستان در قالب فصل‌های کوتاه با عنوان‌هایی شوخ پیش می‌رود: «مقدمه»، «یک مجلس رقص»، «یک شبح»، «صحنهٔ عاشقانه»، «مرد شوخ‌طبع» و «نمونه‌هایی از قهرمانی». لحن نویسنده طنزآمیز است و سنت قصه‌های عاشقانه و غم‌انگیز رایج در کتابخانه‌های امانی آن روزگار را با نیشخند نگاه می‌کند.

کتاب در دو بخش است و برای کسانی جالب است که می‌خواهند آغاز راه نویسنده‌ای تأثیرگذار را ببینند یا با ذوق رمان‌خوانی انگلیسی در قرن هجدهم آشنا شوند. این اثر کوتاه و سبک است و بیشتر جنبهٔ تاریخی و ادبی دارد.