St. Leon

«سن لئون: داستانی از قرن شانزدهم» (St. Leon) رمان ویلیام گادوین است که در ۱۷۹۹ در لندن منتشر شد. گادوین فیلسوف و نویسندهٔ سیاسی بریتانیایی و پدر ماری شلی بود و پنج سال پیشتر با رمان «کالب ویلیامز» (۱۷۹۴) شهرت یافته بود. او در یادداشت چاپ ۱۸۳۱ می‌گوید در پیش‌گفتار اصلی منابعی را که از آن‌ها برای فکر و ساختار کتاب بهره گرفته آشکارا گفته است.

داستان در اروپای قرن شانزدهم می‌گذرد و قهرمان آن، نجیب‌زاده‌ای به نام سن لئون، با رازی روبه‌رو می‌شود که اکسیر زندگی جاودان و سنگ فلاسفه را در اختیار او می‌گذارد. گادوین از این ایدهٔ کهن استفاده می‌کند تا بپرسد انسانی که ثروت و عمر بی‌پایان دارد، با خانواده، جامعه و وجدان خود چه خواهد کرد.

کتاب آمیزه‌ای از رمان گوتیک و فلسفهٔ اخلاقی گادوین است: دغدغه‌های او دربارهٔ آزادی فردی، تأثیر ثروت و تنهایی بر روان، و مهر خانوادگی در آن حضور دارند و فضاسازی تاریک، سفر و فرار هم مطابق ژانر است. پایان کتاب را فاش نمی‌کنیم.

برای دوستداران ادبیات گوتیک و رمان فلسفی سدهٔ هجدهم و نوزدهم، و کسانی که به تأثیر گادوین بر «فرانکنشتاین» همسر او علاقه دارند، جالب است.