Faraday as a Discoverer

مایکل فارادی پسر آهنگری فقیر بود، در صحافی شاگردی کرد و کتاب‌هایی را که صحافی می‌کرد می‌خواند. بی‌آنکه آموزش رسمی ریاضیات دیده باشد، القای الکترومغناطیسی را کشف کرد — اصلی که ژنراتور و ترانسفورماتور بر آن استوارند — و قوانین الکترولیز، اثر مغناطیس بر نور و دیامغناطیس را هم به علم افزود.

جان تیندال، فیزیک‌دان ایرلندی، همکار جوان‌تر و دوست فارادی در مؤسسهٔ سلطنتی لندن بود و پس از او جانشینش شد. این کتاب را اندکی پس از مرگ فارادی در ۱۸۶۷ نوشت. تیندال آزمایش‌های کلیدی را یکی‌یکی و به زبانی روشن بازمی‌گوید و نشان می‌دهد شهود فیزیکی فارادی و تصور او از «خطوط نیرو» چگونه او را به کشف‌هایش رساند.

کتاب تنها گزارش علمی نیست؛ تصویری انسانی هم از فارادی می‌دهد: فروتنی، ایمان مذهبی، پرهیز از ثروت و افتخارات، و شور خستگی‌ناپذیرش برای کار در آزمایشگاه. تیندال در پیش‌گفتار چاپ‌های بعدی به گسترش کاربردهای برق، از تلفن تا روشنایی الکتریکی، اشاره می‌کند که همه از همین کشف‌ها سرچشمه گرفتند.

برای علاقه‌مندان به تاریخ علم و زندگی دانشمندان بزرگ، متنی کوتاه، دقیق و الهام‌بخش است.