Following the Equator: A Journey Around the World

مسیر از اقیانوسیه به هند و آفریقای جنوبی می‌رود. تواین شصت‌ساله و بدهکار است و لحن کتاب تلخ‌تر از «ساده‌دلان در سفر».

بخش هند طولانی‌ترین و بهترین بخش است؛ تواین آشکارا شیفتهٔ آن شد. و برخلاف کتاب پیشین، اینجا نقدش به استعمار اروپایی صریح و تند است — از رفتار با بومیان استرالیا و کارگران جزایر اقیانوس آرام تا سیاست بریتانیا در آفریقای جنوبی.

جمله‌های قصار ابتدای هر فصل، از «تقویم ویلسون کله‌پوک»، از مشهورترین جملات تواین‌اند. آخرین سفرنامهٔ او و یکی از سیاسی‌ترین کارهایش.

تواین در ۱۸۹۵، پس از ورشکستگی بنگاه نشرش، همراه همسر و دخترش سفری یک‌ساله برای سخنرانی را آغاز کرد: از ونکوور به هاوایی، فیجی، استرالیا و نیوزیلند، سپس سیلان و هند، موریس و آفریقای جنوبی. کتاب ترکیبی است از مشاهدهٔ دقیق، حکایت، آمار و طنز، و در فصل‌های هند تصویری پرشور از بمبئی، بنارس و کلکته می‌دهد. برای خوانندهٔ سفرنامه و علاقه‌مند به تاریخ استعمار، خواندنی و تأمل‌برانگیز است.