'He Giveth His Beloved Sleep'

«به محبوبانش خواب می‌بخشد» از شعرهای شناخته‌شدهٔ الیزابت بارت براونینگ، شاعر انگلیسی دورهٔ ویکتوریا، است. شعر نخستین بار در مجموعهٔ «شعرها» در ۱۸۴۴ منتشر شد. این چاپ مصور، که در ۱۸۸۲ با طرح‌های خانم ال. بی. همفری و حکاکی اندرو از ناشران «لی و شپرد» درآمده، همان متن را همراه تصویر عرضه می‌کند.

عنوان شعر از آیهٔ دوم مزمور ۱۲۷ گرفته شده است. براونینگ در آن خواب را یکی از مهربانانه‌ترین هدیه‌های خدا به انسان می‌داند و از آرامش، ایمان و حضور الهی در لحظه‌های رنج سخن می‌گوید. شعر با تأملی در «اندیشه‌های خدا» آغاز می‌شود و از زبان مزمورنویس الهام می‌گیرد.

قطعه کوتاه و ملایم است و برای دوستداران شعر ویکتوریایی، مضامین دینی و عاطفی و کتاب‌های مصور هدیه مناسب است.