Sonnets from the Portuguese

«غزل‌هایی از پرتغالی» مجموعه‌ای از چهل‌وچهار غزل (سونِت) عاشقانه از الیزابت بارت براونینگ است که نخستین بار در ۱۸۵۰ در ویراست تازهٔ «اشعار» او منتشر شد. شاعر این غزل‌ها را در سال‌های ۱۸۴۵ و ۱۸۴۶، در دوران آشنایی و نامزدی پنهانی‌اش با شاعر جوان رابرت براونینگ، سرود.

الیزابت در آن زمان شاعری نامدار اما بیمار و منزوی بود که سال‌ها در اتاقش در لندن زیر سلطهٔ پدری سخت‌گیر زیسته بود. غزل‌ها مسیر عاطفی او را دنبال می‌کنند: از ناباوری و تردید زنی که خود را برای عشق دیرآمده و ناتوان می‌پندارد، تا پذیرش آرام و سرانجام اطمینان و شادی. آن دو در ۱۸۴۶ پنهانی ازدواج کردند و به ایتالیا رفتند.

او غزل‌ها را مدت‌ها از همسرش پنهان کرد و تنها سال‌ها بعد نشانش داد؛ رابرت آن‌ها را بهترین غزل‌های زبان انگلیسی پس از شکسپیر خواند و به انتشارشان تشویق کرد. عنوان «از پرتغالی» پرده‌ای بود تا جنبهٔ شخصی شعرها پوشیده بماند و چنین بنماید که ترجمه‌اند؛ «پرتغالی کوچک» نام خودمانی‌ای بود که رابرت به او داده بود.

غزل چهل‌وسوم، «چگونه دوستت دارم؟ بگذار راه‌هایش را بشمارم»، از شناخته‌شده‌ترین شعرهای عاشقانهٔ زبان انگلیسی است. این نسخه، که در ۱۹۰۶ در چاپخانهٔ کارادوک لندن چاپ شده، با فهرست مصراع‌های آغازین همراه است.