Margaret Ogilvy

جیمز متیو بری، نویسندهٔ «پیتر پن»، این کتاب را در ۱۸۹۶، یک سال پس از مرگ مادرش، مارگارت اوگیلوی، نوشت. بری، به رسم اسکاتلند، او را با نام دوشیزگی‌اش می‌خواند؛ و کتاب هم زندگی‌نامه‌ای از این زن است و هم خاطرات پسری که تمام عمر برای شاد کردن او کوشید.

روایت از روز تولد بری آغاز می‌شود، روزی که خانوادهٔ فقیر بافنده‌اش در دهکدهٔ کیریمویر شش صندلی تازه خریدند و این برایشان پیروزی بزرگی بود. مارگارت زنی ساده، باهوش، شوخ و سخت‌کوش بود که کودکی‌اش را با مسئولیت خانه گذرانده بود. فاجعهٔ زندگی او مرگ ناگهانی پسر محبوبش دیوید در نوجوانی بود؛ سوگی که هرگز از آن بیرون نیامد، و جیمز کوچک کوشید جای برادر را برایش پر کند. بری از قصه‌هایی می‌گوید که مادر از کودکی خود تعریف می‌کرد و بعدها مایهٔ داستان‌های «ترامز» شد، از سال‌های روزنامه‌نگاری خودش در لندن، و از بیماری و روزهای پایانی مادر.

کتاب لطیف، طنزآمیز و در جاهایی دردناک است و بسیاری آن را کلید فهم آثار بری، به‌ویژه وسواس او به کودکی و پسری که بزرگ نمی‌شود، می‌دانند. برای دوستداران «پیتر پن»، ادبیات اسکاتلند و خاطره‌نویسی خواندنی است.