My Bondage and My Freedom

«بندگی و آزادی من» (۱۸۵۵) دومین زندگی‌نامهٔ خودنوشت فردریک داگلاس است؛ روایتی بسیار مفصل‌تر از کتاب نخستش که ده سال پس از آن منتشر شد. کتاب به گریت اسمیت، از مبارزان لغو برده‌داری، تقدیم شده و با مقدمه‌ای از جیمز مک‌کیون اسمیت، پزشک و نویسندهٔ سیاه‌پوست، همراه است.

کتاب اول داگلاس را فعالان سفیدپوست لغو برده‌داری منتشر کرده بودند و پیشگفتارهایشان بر آن سنگینی می‌کرد. ده سال بعد، داگلاس که حالا ناشر روزنامهٔ خود در روچستر بود، روایتش را از نو نوشت: کودکی در کشتزار لوید، زندگی در بالتیمور، رویارویی با «کووی، رام‌کنندهٔ سیاهان»، نقشهٔ فرار، و سپس سال‌های آزادی، سخنرانی‌ها و سفرش به بریتانیا.

تفاوت اصلی در لحن است: اینجا داگلاس نه فقط شاهد که تحلیلگر است. از نژادپرستی در شمالِ «آزاد» هم می‌نویسد و از فاصله‌اش با متحدانی که می‌خواستند او فقط تجربه‌اش را روایت کند و نظر ندهد. برای کسی که «روایت زندگی» را خوانده، این کتاب تصویر کامل‌تر و پخته‌تری از مرد و اندیشه‌اش به دست می‌دهد.