Narrative of the Life of Frederick Douglass

«روایت زندگی فردریک داگلاس، یک بردهٔ آمریکایی» (۱۸۴۵) نخستین کتاب فردریک داگلاس است؛ مردی که در مریلند در بردگی به دنیا آمد، پنهانی خواندن و نوشتن آموخت، در ۱۸۳۸ گریخت و به یکی از سخنوران و نویسندگان بزرگ جنبش لغو برده‌داری بدل شد. کتاب با پیشگفتار ویلیام لوید گریسون و نامه‌ای از وندل فیلیپس آغاز می‌شود.

داگلاس این را در بیست‌وهفت‌سالگی نوشت، هفت سال پس از فرارش. کتاب کوتاه است و لحنش آرام و دقیق — و همین آرامش، اثرش را بیشتر می‌کند. او از جدایی از مادر در کودکی، گرسنگی و تازیانه، و سال‌های کار در بالتیمور می‌نویسد. لحظهٔ محوری کتاب جایی است که اربابش همسرش را از آموزش الفبا به او منع می‌کند و می‌گوید سواد برده را برای بردگی بی‌مصرف می‌کند؛ داگلاس می‌نویسد همان جمله راه آزادی را به او نشان داد.

کتاب در زمان انتشار چنان مؤثر بود که جان نویسنده به خطر افتاد و ناچار حدود دو سال به بریتانیا و ایرلند رفت. امروز از متن‌های بنیادی ادبیات آمریکا و تاریخ حقوق مدنی است و برای هر خواننده‌ای که می‌خواهد برده‌داری را از زبان خود قربانیانش بشناسد، ضروری است.