Life on the Mississippi

نیمهٔ اول کتاب، بهترین چیزی است که تواین نوشت: شرح آموختن کار خلبانی کشتی بخار، حفظ‌کردن هر پیچ و هر تخته‌سنگ رودخانه‌ای که مدام جایش عوض می‌شود. نام قلمی «مارک تواین» هم از همان‌جا آمد — اصطلاح ملوانان برای عمق دو قامت.

نیمهٔ دوم، سفر دوبارهٔ او پس از بیست سال است: راه‌آهن آمده و کشتی بخار مرده، و شهرهای کنار رود عوض شده‌اند. کتاب هم خاطره است، هم سفرنامه، و هم مرثیه‌ای برای دنیایی که تواین جوانی‌اش را در آن گذراند.