Pinocchio: The Tale of a Puppet

«ماجراهای پینوکیو» (۱۸۸۳) اثر کارلو کولودی (نام مستعار کارلو لورنتسینی، ۱۸۲۶–۱۸۹۰)، روزنامه‌نگار فلورانسی، نخست به صورت دنباله‌دار در یک نشریهٔ کودکان منتشر شد و سپس به کتابی بدل شد که از پرترجمه‌ترین کتاب‌های جهان است. متن حاضر ترجمه‌ای انگلیسی با تصویرهای آلیس کارسی است.

ژپتو، نجار پیر و تنها، از تکه چوبی که می‌خندد و گریه می‌کند عروسکی می‌سازد و نامش را پینوکیو می‌گذارد. عروسک از همان لحظهٔ نخست شیطنت آغاز می‌کند: از خانه می‌گریزد، کتاب الفبایش را برای دیدن نمایش عروسکی می‌فروشد، فریب روباه و گربهٔ حیله‌گر را می‌خورد و به دست راهزنان می‌افتد. جیرجیرک سخنگو و پری موآبی می‌کوشند او را راهنمایی کنند.

داستان در فصل‌هایی کوتاه و پرحادثه پیش می‌رود و درسی ساده اما عمیق دارد: راستگویی، کار و مهربانی راه رسیدن به آرزوی پینوکیو، یعنی پسری واقعی شدن، است. بینی‌ای که با هر دروغ دراز می‌شود به نمادی جهانی بدل شده است.

قصهٔ اصلی کولودی از فیلم دیزنی تیره‌تر، خنده‌دارتر و پرماجراتر است؛ برای کودکان و زبان‌آموزان مبتدی تا متوسط بسیار مناسب.