A Farewell to Arms

«وداع با اسلحه» (۱۹۲۹) رمان ارنست همینگوی دربارهٔ جنگ جهانی اول در جبههٔ ایتالیاست. راوی، فردریک هنری، جوانی آمریکایی است که در واحد آمبولانس ارتش ایتالیا خدمت می‌کند. در میانهٔ نبردهای کوهستانی با اتریشی‌ها، با کاترین بارکلی، پرستار داوطلب انگلیسی، آشنا می‌شود و رابطه‌ای که با بازی و سبک‌سری آغاز شده، آرام‌آرام به عشقی جدی بدل می‌شود.

جنگ در این کتاب پس‌زمینه‌ای دوردست نیست؛ زخم، بیمارستان، بی‌معنایی دستورها و ویرانی، هر تصمیم آدم‌ها را شکل می‌دهد. توصیف عقب‌نشینی فاجعه‌بار کاپورتو، با جاده‌های گل‌آلود و ستون‌های فراری، از مشهورترین صحنه‌های ادبیات جنگ در قرن بیستم است.

همینگوی خود در ۱۹۱۸ راننده‌ٔ آمبولانس صلیب سرخ در ایتالیا بود و زخمی شد، و بخشی از تجربه‌اش در این رمان بازتاب یافته است. نثر کتاب نمونهٔ کامل «سبک همینگوی» است: جمله‌های کوتاه و ساده، تکرارهای سنجیده، و احساسی که کم‌تر بر زبان می‌آید و همواره زیر سطح حس می‌شود. نویسنده گفته است که پایان کتاب را ده‌ها بار بازنویسی کرد.

این رمان برای خواننده‌ای که به ادبیات «نسل گمشده» و روایت‌های ضدجنگ علاقه دارد اثری بنیادی است، و انگلیسی ساده‌اش آن را برای خواندن به زبان اصلی مناسب می‌کند.