Three Stories & Ten Poems

«سه داستان و ده شعر» نخستین کتاب ارنست همینگوی است که در ۱۹۲۳ در پاریس از سوی «کانتکت»، نشر کوچک رابرت مک‌آلمون، در حدود سیصد نسخه منتشر شد. همینگوی در آن زمان بیست‌وچهار ساله و خبرنگار روزنامه‌ای کانادایی در اروپا بود و در محفل نویسندگان آمریکایی ساکن پاریس، از جمله گرترود استاین و ازرا پاوند، رفت‌وآمد داشت.

سه داستان کتاب اینها هستند: «بالا در میشیگان»، داستان دختری که در دهکده‌ای کوچک دل به آهنگری بسته است و صراحتش در توصیف رابطهٔ آن دو، استاین را واداشت بگوید چاپ‌شدنی نیست؛ «خارج از فصل»، دربارهٔ زوجی جوان در ایتالیا و راهنمای میخواره‌ای که قرار است آن‌ها را به ماهیگیری ببرد؛ و «پدر پیر من»، داستان پسری که پدرش سوارکار مسابقه‌های اسب‌دوانی در ایتالیا و فرانسه است.

ده شعر کتاب، که پنج‌تای آن پیش‌تر در مجلهٔ «پوئتری» چاپ شده بود، بیشتر دربارهٔ جنگ جهانی اول، زندگی پاریسی و جوانی‌اند. این شعرها کمتر شناخته شده‌اند و نشان می‌دهند همینگوی پیش از یافتن صدای خود در نثر، با شعر هم آزمون می‌کرد.

در این کتاب کوچک، نشانه‌های سبک بعدی همینگوی — جمله‌های کوتاه، گفت‌وگوهای فشرده و ناگفته‌هایی که بار اصلی داستان را می‌کشند — دیده می‌شود. برای شناختن آغاز کار یکی از اثرگذارترین نویسندگان قرن بیستم، این کتاب سندی ارزشمند است.