The Sun Also Rises

پاریس، اواسط دههٔ ۱۹۲۰. جیک بارنز، روزنامه‌نگار آمریکایی که در جنگ جهانی اول زخمی شده، با گروهی از دوستان آمریکایی و انگلیسی شب‌ها را در کافه‌ها و بارهای مون‌پارناس می‌گذراند. در میان آن‌ها لیدی برت اشلی است، زنی جذاب و بی‌قرار که جیک دوستش دارد، اما زخم جنگ رابطه‌ای عادی را میان آن دو ناممکن کرده است. رابرت کوهن، مایک کمپبل و بیل گورتن هم هر کدام به شکلی گرد برت می‌چرخند.

سفر گروه به اسپانیا، ماهیگیری در کوهستان‌های باسک و سپس جشن سن‌فرمین و گاوبازی‌های پامپلونا، کشمکش‌های پنهان میانشان را به سطح می‌آورد. گاوباز جوانی به نام پدرو رومرو، با شرافت و مهارتش، در برابر بی‌هدفی این جمع می‌ایستد.

این نخستین رمان ارنست همینگوی (۱۸۹۹–۱۹۶۱) است که در ۱۹۲۶ منتشر شد و سبک او را تثبیت کرد: جمله‌های کوتاه و ساده، گفت‌وگوهای خشک، و معنایی که بیشترش زیر سطح می‌ماند. سرلوحهٔ کتاب، جملهٔ گرترود استاین — «همه‌تان نسلی گمشده‌اید» — نام یک نسل ادبی شد. همینگوی در ۱۹۵۴ نوبل ادبیات گرفت.

برای زبان‌آموز، نثر ساده و گفت‌وگومحور همینگوی راه خوبی برای ورود به ادبیات جدی انگلیسی است؛ و برای هر خواننده، تصویری ماندگار از نسلی که از جنگ برگشت و جایی برای ایستادن نیافت.