Pollyanna

پولیانا پس از مرگ پدرش به خانهٔ خاله‌ای سختگیر فرستاده می‌شود. چیزی که از پدرش آموخته «بازی خوشحالی» است: در هر اتفاق بد، دنبال چیزی بگرد که بشود بابتش خوشحال بود.

نام او در انگلیسی به واژه بدل شد و گاه با طعنه به کار می‌رود، ولی کتاب ساده‌انگارانه نیست؛ نیمهٔ دوم آن آزمونی سخت پیش پای پولیانا می‌گذارد که بازی را از کار می‌اندازد. همین است که اثر را از یک شعار خوش‌بینانه جدا می‌کند.