The House of the Seven Gables

هاثورن داستان را از محاکمهٔ جادوگران آغاز می‌کند: کلنل پینچن مردی را به جادوگری متهم و اعدام می‌کند تا زمینش را بگیرد، و مرد پیش از مرگ نفرینش می‌کند. نسل‌ها بعد، در میانهٔ قرن نوزدهم، بازماندگان هنوز در همان خانه‌اند.

موضوع واقعی کتاب، گناه موروثی است: اینکه جرم یک نسل چطور بر نسل‌های بعد سنگینی می‌کند. جدِ خود هاثورن یکی از قاضیان محاکمهٔ سیلم بود. رمان هم گوتیک است و هم نقدی بر ادعای آمریکای تازه که می‌گفت از گذشته آزاد است.

در زمان حال داستان، هپزیبا پینچن، پیردختری تهی‌دست و مغرور، ناچار در گوشهٔ خانه دکانی کوچک باز می‌کند؛ برادرش کلیفورد پس از سال‌ها غیبت به خانه برمی‌گردد، و فیبی، دختر جوان و سرزندهٔ روستایی، و هولگریو، عکاس جوانی با اندیشه‌های اصلاح‌طلبانه، نوری تازه به خانهٔ تاریک می‌آورند. هاثورن خود این کتاب را «رمانس» می‌نامید، نه رمان، تا آزادی آمیختن واقعیت با خیال را داشته باشد.