The Great Stone Face, and Other Tales of the White Mountains

«چهرهٔ سنگی بزرگ و داستان‌های دیگر کوهستان سفید» گزیده‌ای از نوشته‌های نتانیل هاثورن دربارهٔ کوه‌های وایت ماونتنز در ایالت نیوهمپشایر آمریکاست که ناشر بوستونی هاتن میفلین در ۱۸۸۲، با مقدمه‌ای کوتاه، در یک جلد گرد آورد. سه داستان نخست در همین کوهستان می‌گذرند و بخش پایانی برگزیده‌ای از «طرح‌هایی از حافظه» است که هاثورن پس از گشتی در آن منطقه نوشت.

در «چهرهٔ سنگی بزرگ»، مردم دره‌ای کوهستانی به افسانه‌ای باور دارند: روزی مردی خواهد آمد که چهره‌اش همانند نیم‌رخ سنگی عظیمی است که از دامنهٔ کوه به دره می‌نگرد. پسری به نام ارنست تمام عمر به آن چهره چشم می‌دوزد و آمدن آن مرد را انتظار می‌کشد. «مهمان جاه‌طلب» بر پایهٔ فاجعهٔ واقعی خانوادهٔ ویلی در ۱۸۲۶ نوشته شده و «یاقوت بزرگ» داستان گروهی از جویندگان است که هر یک به دلیلی در پی گوهری افسانه‌ای در کوهستان‌اند.

این داستان‌ها نمونهٔ روشنی از سبک تمثیلی هاثورن‌اند: روایت‌هایی ساده و آرام که پرسش‌هایی اخلاقی دربارهٔ جاه‌طلبی، فروتنی و حقیقت انسانی پیش می‌کشند. صخرهٔ «پیرمرد کوه» که الهام‌بخش داستان نخست بود، در ۲۰۰۳ فرو ریخت.

انگلیسی کتاب روشن و کوتاه است و برای زبان‌آموزان و دوستداران ادبیات کلاسیک آمریکا انتخابی مناسب است.