Roundabout Papers

ویلیام میک‌پیس تاکری، نویسندهٔ «بازار خودفروشی»، در ۱۸۶۰ نخستین سردبیر مجلهٔ «کورنهیل» شد و برای آن ستونی ثابت با عنوان «یادداشت‌های پراکنده» می‌نوشت. این جستارها در ۱۸۶۳، اندکی پیش از مرگ او، در یک جلد گرد آمدند و از صمیمی‌ترین و خودمانی‌ترین نوشته‌های او به شمار می‌آیند.

تاکری خودش این شیوه را «دورزنی» می‌نامد: هر جستار از موضوعی ساده آغاز می‌شود، دیدن تندیسی در شهری کوچک در سوئیس، یک جمله در دفترچه، یک ضرب‌المثل یا خاطره‌ای از کودکی، و آرام‌آرام به تأملی دربارهٔ زندگی و پیری، مدرسه و کودکی، شهرت و نقد، ثروت و مرگ می‌رسد. در میان این جستارها قطعه‌هایی چون «دربارهٔ پسرکی تنبل و بیکاره»، «دربارهٔ لو رفتن»، «دربارهٔ صد سال بعد»، «غول‌ها» و «دِ فینیبوس» دیده می‌شود. «نیل نیسی بونوم» در سوگ واشینگتن اروینگ و مکالی نوشته شده و «آخرین طرح» مقدمه‌ای است که تاکری بر نوشتهٔ ناتمام شارلوت برونته نگاشت.

نثر این جستارها روان، طنزآمیز و گاه اندوهگین است. برای دوستداران جستارنویسی انگلیسی، ادبیات ویکتوریایی و خوانندگانی که می‌خواهند با تاکری نه به‌عنوان رمان‌نویس، که به‌عنوان همنشینی بذله‌گو و دانا آشنا شوند، خواندنی است.