Satiro-Mastix; or, the Vntrussing of the Humorous Poet

«ساتیرو‌ماستیکس یا لخت‌کردن شاعر خلق‌وخویی» (Satiro-Mastix) کمدی‌ای از توماس دکر است که در ۱۶۰۲ چاپ شد. نمایشنامه در پی هجوهای بن جانسون نوشته شد و بخشی از رقابت تند میان نمایشنامه‌نویسان لندن با نام «جنگ تئاترها» به شمار می‌رود.

دکر جانسون را در قالب شاعری خودبین و مدعی بر صحنه می‌آورد و دستش می‌اندازد. نسخهٔ موجود با مقدمه و حواشی محققان آلمانی در مجموعهٔ «مواد برای شناخت نمایشنامهٔ کهن انگلیسی» همراه است.

اثر برای پژوهشگران و دانشجویان درام عصر الیزابت و جیمز، و برای کسانی که به کشمکش‌های ادبی و شوخی‌های تند آن دوران علاقه دارند، مفید است. زبان آن انگلیسی کهن است و خواندنش به یادداشت‌های توضیحی نیاز دارد.