Every Man in His Humour

«هر کس در مزاج خویش» (Every Man in His Humour) نخستین نمایشنامهٔ بزرگ بن جانسون، شاعر و نمایشنامه‌نویس انگلیسی، است که در ۱۵۹۸ بر صحنهٔ لندن رفت. مقدمهٔ این چاپ جانسون را بزرگ‌ترین نمایشنامه‌نویس انگلیسی پس از شکسپیر معرفی می‌کند، کسی که در وست‌مینستر متولد شد و پس از مرگ پدر در فقر بزرگ شد و با حمایت ویلیام کمدن به مدرسه رفت. نخستین چاپ نمایشنامه (کوارتو) در ۱۶۰۱ منتشر شد.

اثر کمدی «مزاج‌ها» است: نظریهٔ قدیمی چهار خلط بدن که هر آدم را بر اساس خصلت غالب او توصیف می‌کرد. جانسون در پنج پرده، با ریتم تند، مجموعه‌ای از آدم‌های خودبین، مضحک، حسود و کم‌فهم را روی صحنه می‌آورد که هر کدام اسیر مزاج یا هوس خود‌اند، و نگاهش را به جای بزرگنمایی خیال‌پردازانه بر مشاهدهٔ اجتماع و نقد رفتارها می‌گذارد.

این نمایشنامه برای دانشجویان ادبیات انگلیسی، تاریخ تئاتر الیزابتی و علاقه‌مندان به طنز اجتماعی اهمیت دارد. زبان آن کهن است و گاهی به شرح و توضیح نیاز دارد، اما ایدهٔ آدم‌های تک‌بعدی و رفتارشان تا امروز در طنز و کمدی جریان دارد.