Studies and Essays: Censorship and Art

جان گالزورثی، نویسندهٔ «حماسهٔ فورسایت» و برندهٔ نوبل ادبیات ۱۹۳۲، در این کتاب کوچک دو جستار را کنار هم آورده است: «دربارهٔ سانسور» و «اندیشه‌هایی مبهم دربارهٔ هنر». هر دو در مجموعهٔ «مسافرخانهٔ آرامش» (۱۹۱۲) منتشر شده بودند.

در آن سال‌ها هر نمایشنامه در بریتانیا پیش از اجرا باید از دفتر لرد چمبرلین مجوز می‌گرفت. گالزورثی که خود نمایشنامه‌نویس بود و در مبارزه با این نظام شرکت داشت، جستار نخست را با طنزی گزنده می‌نویسد: وانمود می‌کند که چون سانسور نمایش این‌قدر کارآمد و محبوب است، باید آن را به همهٔ عرصه‌ها — مطبوعات، سیاست، دین و علم — گسترش داد، و با همین پیشنهاد، بی‌معنایی‌اش را آشکار می‌کند.

جستار دوم تأملی است دربارهٔ اینکه هنر چیست، از کجا می‌آید و چرا آدمی به آن نیاز دارد. گالزورثی بعدها نخستین رئیس انجمن جهانی قلم شد، نهادی که هنوز برای آزادی نویسندگان کار می‌کند. این متن کوتاه برای هر کسی که به آزادی بیان، تاریخ تئاتر یا نثر ظریف انگلیسی آغاز قرن بیستم علاقه دارد، خواندنی است.