The Behavior of Crowds: A Psychological Study

اورت دین مارتین، استاد فلسفهٔ اجتماعی و مدیر انجمن گفت‌وگوی کوپر یونیون در نیویورک، این کتاب را در ۱۹۲۰ نوشت، در سال‌هایی که جنگ جهانی اول و انقلاب روسیه نشان داده بودند احساسات جمعی تا کجا می‌تواند پیش برود. او در پیش‌گفتار می‌گوید که از زمان کتاب «روان‌شناسی توده‌ها»ی گوستاو لوبون چیز چندانی به دانش ما دربارهٔ رفتار توده افزوده نشده است.

مارتین می‌کوشد ایده‌های لوبون را با روان‌کاوی فروید ترکیب کند. به نظر او توده فقط جمعی از آدم‌ها نیست بلکه حالتی ذهنی است: جایی که فرد امیال سرکوب‌شده‌اش را به نام آرمانی مشترک آزاد می‌کند. فصل‌های کتاب به چگونگی شکل گرفتن توده، رابطهٔ آن با ناخودآگاه، خودپرستی و نفرت و مطلق‌اندیشی ذهن جمعی، روان‌شناسی توده‌های انقلابی و این پرسش می‌پردازند که آیا انقلاب‌ها جز جایگزینی یک استبداد جمعی با استبدادی دیگر حاصلی دارند.

در فصل پایانی، مارتین آموزش را راه درمان «توده‌اندیشی» پیشنهاد می‌کند. کتاب برای علاقه‌مندان به روان‌شناسی اجتماعی، تاریخ اندیشهٔ سیاسی و پدیده‌هایی چون تبلیغات و جنبش‌های توده‌ای هنوز خواندنی و تأمل‌برانگیز است.