The Interpretation of Dreams

فروید استدلال می‌کند که خواب، بی‌معنا یا تصادفی نیست: راهی است که میل سرکوب‌شده از سد آگاهی می‌گذرد. از همین‌جا تمایز میان «محتوای آشکار» خواب و «محتوای نهفتهٔ» آن را می‌سازد و سازوکارهایی مثل جابه‌جایی و تراکم را شرح می‌دهد.

بخش بزرگی از مثال‌ها خواب‌های خود فروید است — کتاب تا حد زیادی خودکاوی علنی است، که برای متنی علمی در ۱۸۹۹ کار غریبی بود.

در هشت سال اول فقط ششصد نسخه فروخت. امروز فارغ از اینکه نظریه‌اش را بپذیری یا نه، از متن‌هایی است که واژگان ما برای حرف‌زدن دربارهٔ ذهن را ساخته‌اند. ترجمهٔ انگلیسی از متن آلمانی.