Introductory Lectures on Psycho-Analysis

«درس‌های مقدماتی روان‌کاوی» متن بیست‌وهشت سخنرانی زیگموند فروید است که در زمستان‌های ۱۹۱۵–۱۹۱۶ و ۱۹۱۶–۱۹۱۷ در دانشگاه وین برای شنوندگانی از پزشک و غیرپزشک ایراد کرد. این نسخه ترجمهٔ رسمی انگلیسی جوآن ریویر (۱۹۲۲) است، با پیش‌گفتار ارنست جونز که آن را بهترین کتاب درسی برای آغاز آشنایی با روان‌کاوی می‌خواند.

کتاب سه بخش دارد. بخش نخست به «کنش‌های پریشان» می‌پردازد: لغزش‌های زبانی و قلمی، فراموش کردن نام‌ها و نیت‌ها، و گم کردن اشیا؛ فروید نشان می‌دهد که این خطاهای روزمره بی‌معنا نیستند و از کشمکش میل‌های پنهان حکایت دارند. بخش دوم به رؤیا اختصاص دارد: سانسور رؤیا، نمادپردازی، کار رؤیا و تحقق آرزو. بخش سوم، «نظریهٔ عمومی روان‌رنجوری‌ها»، به ناخودآگاه، واپس‌زنی، رشد جنسی، انتقال و روش درمان روان‌کاوانه می‌پردازد.

قوت کتاب در شیوهٔ آموزشی آن است: فروید از پدیده‌هایی آغاز می‌کند که همه تجربه کرده‌اند، پیشاپیش به اعتراض‌های شنوندگان پاسخ می‌دهد و گام‌به‌گام به مفاهیم پیچیده‌تر می‌رسد.

بسیاری از ادعاهای مشخص فروید را روان‌شناسی تجربی امروز نمی‌پذیرد، اما این درس‌ها همچنان روشن‌ترین معرفی خود او از نظریه‌اش‌اند و برای فهم تأثیر روان‌کاوی بر ادبیات، هنر و فرهنگ قرن بیستم خواندنی‌اند.