The Theory of Psychoanalysis

«نظریهٔ روان‌کاوی» متن سخنرانی‌هایی است که کارل گوستاو یونگ، روان‌پزشک سوئیسی، در سپتامبر ۱۹۱۲ در دانشگاه فوردهام نیویورک ایراد کرد و سپس به آلمانی و انگلیسی منتشر شد. این سخنرانی‌ها درست در زمانی ایراد شد که رابطهٔ یونگ با فروید، استاد و دوست چندساله‌اش، رو به گسست بود، و از همین رو سندی مهم از تاریخ روان‌کاوی است.

یونگ در ظاهر روان‌کاوی را برای مخاطب آمریکایی معرفی می‌کند: از فرضیه‌های نخستین فروید دربارهٔ آسیب روانی و هیستری آغاز می‌کند و به جنسیت کودکی، ناخودآگاه، رؤیا و سبب‌شناسی روان‌رنجوری‌ها می‌رسد. اما در عمل، او در هر گام دیدگاه خود را از فروید جدا می‌کند. مهم‌ترین اختلاف بر سر مفهوم «لیبیدو» است: فروید آن را اساساً انرژی جنسی می‌دانست، در حالی که یونگ آن را انرژی روانی عام و فراگیر تعریف می‌کند. او همچنین بر نقش موقعیت کنونی بیمار، و نه فقط گذشتهٔ کودکی‌اش، در پیدایش روان‌رنجوری تأکید می‌کند.

فصل‌های پایانی به اصول درمان روان‌کاوانه و ملاحظاتی کلی دربارهٔ این روش می‌پردازند. این کتاب برای فهم زمینهٔ جدایی یونگ و فروید و ریشه‌های «روان‌شناسی تحلیلی» یونگ، و برای علاقه‌مندان تاریخ روان‌کاوی، متنی کلیدی و نسبتاً روشن است.