Inquiries into Human Faculty and Its Development

«کاوش‌هایی در توانایی انسان و پرورش آن» (۱۸۸۳) مجموعه‌ای از پژوهش‌ها و جستارهای فرانسیس گالتون، دانشمند انگلیسی و پسرعموی چارلز داروین، است. گالتون می‌خواست روش‌های کمّی و آماری را به مطالعهٔ ذهن و تفاوت‌های فردی انسان بیاورد. نسخهٔ حاضر ویراست دوم (۱۹۰۷) است که در آن دو فصل، از جمله فصل جنجالی «اثربخشی عینی دعا»، حذف شده و تصویرها کوچک‌تر شده‌اند.

کتاب به موضوع‌های متنوعی می‌پردازد: ویژگی‌های بدنی و چهره، «عکس‌های ترکیبی» که با روی هم انداختن چهره‌ها ساخته می‌شد، پرسش‌نامهٔ مشهور گالتون دربارهٔ تصویرسازی ذهنی، «شکل‌های عددی» و تداعی رنگ‌ها، آزمایش‌های تداعی واژه‌ها، مطالعهٔ دوقلوها برای جدا کردن اثر طبیعت و تربیت، و تیزی حواس. بسیاری از این روش‌ها — پرسش‌نامه، مطالعهٔ دوقلوها، آزمون تداعی — بعدها از ابزارهای پایهٔ روان‌شناسی شدند.

اما همین کتاب جایی است که واژهٔ «یوژنیک» (بهنژادی) نخستین بار ساخته و برنامهٔ اصلاح نژاد انسان از راه کنترل زادوولد صورت‌بندی شد؛ اندیشه‌ای که بر داوری‌های نژادی و طبقاتی تکیه داشت، در قرن بیستم به سیاست‌های فاجعه‌بار انجامید و امروز به‌درستی محکوم است. کتاب را باید به‌عنوان سندی تاریخی خواند: هم سرچشمهٔ روش‌های سودمند روان‌سنجی و هم سرچشمهٔ یکی از زیان‌بارترین ایده‌های علمی. برای پژوهشگران تاریخ علم و روان‌شناسی ارزشمند است.