The Birth of Tragedy

نیچه بیست‌وهفت‌ساله و استاد زبان‌شناسی کلاسیک بود که این را نوشت. تزش این است که هنر یونانی از کشمکش دو اصل ساخته می‌شود: آپولونی، یعنی فرم و نظم و رؤیا؛ و دیونوسوسی، یعنی مستی و آشوب و از خود بی‌خود شدن.

کتاب در محافل دانشگاهی رد شد و عملاً کار آکادمیک نیچه را تمام کرد، چون به قواعد رشته پایبند نبود و بخش پایانی‌اش ستایشی از واگنر است. ولی همین دوگانه، به یکی از پرکاربردترین ابزارهای نقد هنر در قرن بیستم بدل شد.