The Book of Dragons

نسبیت روش خودش را دارد: جادو را در زندگی روزمره می‌گذارد و بچه‌ها با آن مثل یک مسئلهٔ عملی برخورد می‌کنند. اژدهایی که از کتاب بیرون می‌آید، اژدهایی که باید در جعبه نگه داشته شود، و اژدهایی از یخ.

لحن او شوخ و کمی تمسخرآمیز است و هیچ‌وقت از بالا به کودک نگاه نمی‌کند.

نسبیت الگوی نویسندگان بعدی شد — سی. اس. لوئیس، ادوارد ایگر و جی. کی. رولینگ همه وامدار اویند. داستان‌ها کوتاه‌اند و هر کدام مستقل.