The Consolation of Philosophy

آنیکیوس مانلیوس سِوِرینوس بوئتیوس، فیلسوف و دولتمرد رومی، در اوج قدرت و در جایگاه یکی از بلندپایه‌ترین مقام‌های دربار تئودوریک، پادشاه گوت‌ها، به اتهام خیانت به زندان افتاد و در حدود ۵۲۴ میلادی اعدام شد. «تسلای فلسفه» را در همان زندان و در انتظار مرگ نوشت.

کتاب گفت‌وگویی است میان زندانی نومید و بانویی باشکوه که فلسفه است. او نخست اندوه زندانی را می‌شنود و سپس گام‌به‌گام نشانش می‌دهد که ثروت، مقام و شهرت هرگز به‌راستی از آنِ او نبوده‌اند و «چرخ بخت» به طبیعت خود می‌چرخد. بحث آنگاه به پرسش‌های بزرگ‌تری می‌رسد: سعادت حقیقی چیست، چرا بدکاران کامیاب به نظر می‌رسند، و آگاهی پیشین خدا چگونه با اختیار انسان جمع می‌شود. نثر و نظم در کتاب یکی در میان می‌آیند.

این کتاب در سراسر قرون وسطی از پرخواننده‌ترین متن‌های اروپا بود و کسانی چون آلفرد کبیر، چاسر و ملکه الیزابت یکم آن را ترجمه کردند. این ویراست ترجمهٔ انگلیسی اچ. آر. جیمز (۱۸۹۷) است که بخش‌های منظوم را نیز به شعر برگردانده؛ متنی ماندگار برای هر کس که در سختی به دنبال معنا و آرامش است.