The Dawn of Day (Daybreak)

این کتاب را نیچه «لشکرکشی علیه اخلاق» نامید. پنج‌صد و هفتاد و پنج بند کوتاه، که یکی‌یکی فرض‌های اخلاقی را می‌شکافند و می‌پرسند از کجا آمده‌اند و چه کسی از آن‌ها سود می‌برد.

برخلاف کارهای بعدی‌اش، لحن اینجا آرام‌تر و کاوشگرانه‌تر است تا پیامبرانه. بسیاری این را متعادل‌ترین کتاب او می‌دانند.

نیچه در دیباچه می‌نویسد که این کتاب را باید آهسته خواند — او خودش را «آموزگار خواندن آهسته» می‌خواند. برای کسی که می‌خواهد با نیچه آشنا شود، گزینهٔ خوبی است.