The Dawn of Day (Daybreak)

این کتاب را نیچه «لشکرکشی علیه اخلاق» نامید. پنج‌صد و هفتاد و پنج بند کوتاه، که یکی‌یکی فرض‌های اخلاقی را می‌شکافند و می‌پرسند از کجا آمده‌اند و چه کسی از آن‌ها سود می‌برد.

برخلاف کارهای بعدی‌اش، لحن اینجا آرام‌تر و کاوشگرانه‌تر است تا پیامبرانه. بسیاری این را متعادل‌ترین کتاب او می‌دانند.

نیچه در دیباچه می‌نویسد که این کتاب را باید آهسته خواند — او خودش را «آموزگار خواندن آهسته» می‌خواند.

«سپیده‌دم» را نیچه در ۱۸۸۱، در بهار جنوا نوشت و در پنج دفتر سامان داد. موضوع‌ها گسترده‌اند: ریشهٔ احساس گناه، اخلاق ترحم، نقش ترس در پیدایش ارزش‌ها، مسیحیت، دولت، دوستی و تنهایی. بسیاری از مفهوم‌هایی که بعدها در «فراسوی نیک و بد» و «تبارشناسی اخلاق» پرورده شد، نخستین بار اینجا جوانه زده است. این نسخه ترجمهٔ انگلیسی جان مک‌فارلند کندی با مقدمهٔ مترجم است. برای کسی که می‌خواهد با نیچه آشنا شود، این کتاب نقطهٔ آغاز خوبی است.