A Selection from the Discourses of Epictetus

اپیکتتوس (حدود ۵۰–۱۳۵ میلادی) در هیراپولیس فریگیه به دنیا آمد و در روم بردهٔ اپافرودیتوس، آزادشدهٔ نرون، بود. از جوانی لنگ و ناتوان بود، اما پس از آزادی به یکی از تأثیرگذارترین آموزگاران فلسفهٔ رواقی بدل شد. خودش چیزی ننوشت؛ «گفتارها» یادداشت‌های شاگردش آریان از کلاس‌های اوست، و برای همین لحنی گفتاری، مستقیم، گاه تند و گاه شوخ دارد.

آموزهٔ مرکزی‌اش ساده و نیرومند است: برخی چیزها در اختیار ماست — داوری، خواست و واکنش ما — و برخی نه — تن، دارایی، آبرو و رفتار دیگران. رنج از آنجا می‌آید که این دو را با هم اشتباه بگیریم. آزادی واقعی، به گفتهٔ او، در دسترس برده و امپراتور به یک اندازه است.

این جلد گزیده‌ای از «گفتارها» را همراه با «انخیریدیون» یا «دفترچهٔ راهنما» — خلاصهٔ فشردهٔ آموزه‌های او — در ترجمهٔ جورج لانگ، با یادداشتی کوتاه دربارهٔ زندگی اپیکتتوس، در بر دارد. مارکوس اورلیوس در «تأملات» بارها از او یاد می‌کند. اگر «انخیریدیون» فهرست قاعده‌هاست، «گفتارها» خود کلاس است و نشان می‌دهد آن قاعده‌ها از کجا آمده‌اند.